Creatures of Habit

Waar Creatures of Habit over gaat

Londen, een acteur zonder rol, een advertentie die te goed klinkt om te negeren. Een discreet relatiebureau zoekt een oefenpartner voor zijn cliëntes, contant betaald, vragen ongewenst. Wat hij niet leest, omdat het nergens staat: de cliëntes zijn wezens van de nacht. Een vampier met strenge eetregels, een geest die zich lichamen nog maar vaag herinnert, en een succubus die heel precies weet wat ze wil en wanneer.

Alle drie moeten ze leren hoe een normale date gaat, met smalltalk, de rekening en een afscheid bij de voordeur. Hij moet de normale date zijn. Dat lukt precies één aflevering lang. Daarna vergelijken de drie hun aantekeningen over hem, rekken de oefenuren op eigen houtje tot middernacht, dan tot één uur, dan tot zonsopgang. Op een gegeven moment merkt hij dat hij allang niet meer de leraar is, maar de lesstof. Tussen de oefenuren door zit hij in zijn kleine flat smalltalk te oefenen tegen de spiegel, wat alleen maar bewijst dat hij zelf het meeste oefening nodig heeft.

Creatures of Habit neemt het concept serieus en speelt er toch mee. Elke aflevering is een oefenuur dat uit de hand loopt: Permission, The Whole Night, Midnight to One, The Diet, Comparing Notes, Until Sunrise. De toon is licht, een beetje onheilspellend, nooit bloederig. Aflevering 1 laat de eerste ontmoeting zien, de huisregels van het bureau en de eerste regel die sneuvelt voordat het dessert op tafel staat.