Pack Rules

Waar Pack Rules over gaat

Een dal in de Schotse Hooglanden, hartje winter, een praktijk met één behandeltafel. De nieuwe dierenarts heeft de post genomen omdat niemand anders hem wilde. Het dorp bestaat uit een pub, een kerk en het landgoed boven op de helling. 's Nachts komt de erfgenaam van het landgoed bij haar, bloedend, zonder een woord. Zij hecht. Hij bedankt met een knik. De volgende ochtend ziet ze hem op het erf, en de hechting is weg. Geen litteken, geen pleister, niets. Ze houdt zichzelf voor dat ze zich vergist heeft. Dan komt hij terug.

Wat in aflevering 1 begint, is een spel van zwijgen. Zij stelt vragen, hij antwoordt met blikken. De sporen in de sneeuw lopen van het landgoed het bos in en komen niet terug. In de hut boven bij de pas vindt ze een antwoord dat ze niet wilde. Pack Rules is een fantasyserie, maar de magie blijft lang op de achtergrond. Vooraan staat een vrouw die iemand oplapt die haar niet nodig heeft, en die toch elke nacht terugkomt. Het verlangen groeit via de naald, via de hand op zijn schouder, via het licht dat ze voor hem aan laat.

In de zaal van de laird wordt dan duidelijk dat het landgoed zijn eigen regels heeft. Wie erbij hoort, volgt ze. Wie van buiten komt, moet kiezen. Zes afleveringen tot aan de jagersmaan, elk krap twee minuten, elk met een snede die je laat hangen. De serie vertelt romantiek en geheim tegelijk, en doet dat met weinig woorden. Of ze blijft, of hij haar laat gaan, of de maan beslist: dat kom je in aflevering 1 niet te weten. Daar hoor je alleen dat ze de deur 's nachts niet meer op slot doet.