Queen's Guard

Waar Queen's Guard over gaat

Een groen eiland, geen haven, geen mannen. De vrouwen hier dragen boog en speer, ze houden de wacht op een toren van steen, en ze hebben een wet die ouder is dan hun koningin: wie aanspoelt, is gast, en elke gast mag met het volgende grote getij vertrekken. Dat getij komt over drie dagen. Zo lang heeft de zeeman die de zee 's nachts op het strand heeft gelegd om te beslissen of hij wacht op het schip dat hem kan ophalen, of dat hij blijft. En zo lang hebben drie kapiteins van de garde om hem elk hun reden te laten zien.

Kessa neemt hem mee naar haar waterval en zegt weinig. De tweede neemt hem mee naar het boogschieten en laat hem de eerste pijl zelf afschieten. De derde is genezeres, ze verbindt zijn wonden en laat haar hand langer liggen dan een genezeres hoeft. Niemand dreigt, niemand smeekt. Elk pleit op haar eigen manier, met trots, met zwijgen, met aanraking. De zeeman merkt dat hij niet wordt bejaagd als een prooi, maar benaderd als iemand die een keuze heeft. En dat is zwaarder te verdragen dan welke gevangenschap ook.

The Law of the Tide, de eerste aflevering, toont het aanspoelen, de toren, de wet en de drie gezichten waartussen hij moet kiezen. Daarna krijgt elke vrouw haar dag. De serie staat onder Fantasy, met waterval, wachttoren en een zee die het ritme bepaalt. Of hij op het getij wacht of het aan zich voorbij laat gaan, vertelt The Turning Tide, en dat verklappen we niet. Twee minuten per aflevering, meer heeft het eiland niet nodig om je vast te houden.