Centre Pass

Waar Centre Pass over gaat

Ze kent het handschrift van de ander beter dan dat van haar man. Tien jaar lang hebben de twee elkaar in de netbalcompetitie van Manchester gedekt, elleboog tegen elleboog, blik in blik, elk seizoen opnieuw. Dan, in de laatste week van het seizoen, zet de bond ze allebei in hetzelfde team voor de bekerfinale. En omdat hun samenspel niet bestaat, krijgen ze een opdracht: elke avond alleen in de hal trainen, alleen zij tweeën, tot om negen uur haar man voor de deur staat en toetert. Marked, de eerste aflevering, laat precies die eerste avond zien.

In het begin praten ze niet. Ze passen elkaar de bal toe, hard, te hard, en tellen de minuten. Dan wordt de dekking strakker dan nodig, en blijft de hand op de arm liggen als het fluitsignaal allang had moeten klinken. Wat tien jaar lang woede was, krijgt een andere temperatuur. Allebei merken ze het, geen van beiden spreekt het uit. Om half negen kijken ze op de klok. Om negen uur staat de auto buiten. Who Gets Collected heet de vierde aflevering, en de titel zegt waar de serie op afstevent: wie wordt opgehaald, en wie blijft.

Centre Pass staat onder Schandalen, maar de serie is stiller dan de categorie: een lege sporthal, neonlicht, zweet, en twee vrouwen die tien jaar lang het verkeerde woord voor hun gevoel hebben gebruikt. Line Crossed en The Night Before voeren naar de finale, en de laatste aflevering draagt dezelfde naam als de serie. Of de echtgenoot om negen uur iets vermoedt en wie op de finaledag de eerste pass speelt, zie je pas aan het eind. Twee minuten per aflevering, hal aan, licht uit.