Single Occupancy

Waar Single Occupancy over gaat

Harrogate, verkoopcongres, het hotel heeft dezelfde kamer twee keer uitgegeven. De regiodirecteur staat met haar net aangenomen collega aan de receptie, en in de hele stad is geen tweede kamer te vinden, omdat er drie congressen tegelijk lopen. Dus één kingsize bed voor twee, drie nachten lang, met een muur van kussens in het midden die ze eigenhandig opbouwt. Zij is getrouwd, hij is nieuw en wil niets fout doen, en allebei doen ze alsof het alleen een logistieke blunder is waar je later om lacht. Je merkt al in de eerste minuten dat die kussenmuur geen schijn van kans heeft.

Elke avond om klokslag tien belt haar man. Ze neemt op, praat rustig over klantenlijsten en treinverbindingen, hangt op, en daarna is de kamer kleiner dan ervoor. Hij ligt aan zijn kant en luistert zonder te luisteren. Daartussen zitten diners met klanten waarbij ze zijn hand onder tafel niet wegschuift, een gang op de derde verdieping waar ze allebei te lang naar de kamersleutel zoeken, en een keynote die zij op de laatste ochtend voor tweehonderd mensen moet houden. Het congres zelf gaat gewoon door, met naambadges, koffie uit thermoskannen en collega's die niets vermoeden, en juist dat maakt de nachten zo luid.

Single Occupancy vertelt in zes korte afleveringen hoe een gênante boeking uitgroeit tot een beslissing die allebei hun carrières raakt. De afleveringen heten The Pillow Wall, Ten O'Clock, Face Down, The Closing Dinner, Third Floor en Late for the Keynote. Elke aflevering stopt precies waar jij nog een minuut was gebleven. Aflevering 1 bouwt de kussenmuur op, laat het eerste telefoontje zien en de eerste stilte erna. Wat er met die muur gebeurt, zie je zelf.