50 Shades of Silicon

Waar 50 Shades of Silicon over gaat

Het probleem heeft een naam: Dom Thorne. Veertig miljard op de rekening, een afluisterapparaat in elke woonkamer die zijn bedrijf heeft beleverd, en nul geduld als hem iets bevalt. Op zijn eigen productpresentatie dringt een blondine naar voren en vraagt om een handtekening. Hij geeft die. Hij geeft haar ook zijn kamernummer. Wat hij niet weet: ze is gestuurd om zijn broncode te stelen. Daar heeft ze geen hackerskunsten voor nodig, alleen zijn wachtwoord. En dat krijg je het makkelijkst als hij afgeleid is.

Zij is de eigenlijke hoofdrol. Slim, geduldig, met een opdrachtgever op de achtergrond die resultaten wil. Dom ziet zichzelf als de jager, zij laat hem in die waan. 50 Shades of Silicon speelt met het cliché van de techmiljardair die alles bezit en niets in de hand heeft. Kamer 2401, 23:48 uur, een mail die per ongeluk naar iedereen gaat: de titels zijn tijdstempels van een plan dat niet loopt zoals bedacht. Want op een gegeven moment wordt onduidelijk wie hier wie gebruikt.

In aflevering 1, The Autograph, zie je het podium, de hype en het moment waarop zijn blik aan haar blijft hangen. Twee minuten, en het aas zit. De serie hoort in de categorie Geheimen, omdat allebei liegen en maar één van hen dat weet. Home by Six, de laatste aflevering, verraadt in de titel al dat er een deadline loopt. Tot die tijd heeft ze zijn telefoon in haar hand, zijn vertrouwen op zak en een probleem dat niet in het script stond: ze vindt hem leuk. Alle personages zijn volwassen.