Freewheel

Waar Freewheel over gaat

Drie belangen, één boerderij. Hij wil elke dag tot het avondeten op de fiets zitten en de etappes van de Tour narijden, col na col. Zij wil dat de vakantie in Frankrijk meer is dan wachten met een glas rosé. En de jonge man uit de gîte ernaast wil gewoon helpen als de fietspomp vastloopt. Dat is Stage One, de eerste aflevering. Het is juli, de velden zijn geel, het huis heeft dikke muren en luiken die niet meer dicht willen. Iemand zou daar iets aan moeten doen.

Freewheel loopt op een klok die elke dag hetzelfde tikt. De man rolt om acht uur het erf af, om zes uur rolt hij terug, bezweet en trots op zijn gemiddelde snelheid. Daartussen liggen tien uur, en de luiken zijn vanaf aflevering 2 gerepareerd. Puncture, aflevering 4, is de dag waarop hij vroeger thuiskomt. Last Climb en Descent, de laatste twee titels, klinken naar wielrennen en bedoelen iets anders. De serie haalt haar spanning uit kilometers en hoogtemeters die iemand anders rijdt.

Wat aflevering 1 neerzet: een huis met te veel stilte, een vrouw met te veel tijd, een buurman die elk handvat kent. Of het Freewheel in de titel staat voor de vrijloop of voor het gevoel zonder remmen bergaf te gaan, beslis je zelf na aflevering 6. Dreamy Shorts zet de serie onder Schandalen en Uitjes. Voor iedereen die bij het woord Tour de France eerder denkt aan wat er thuis gebeurt terwijl de uitzending loopt.