Crossing

Waar Crossing over gaat

Een veerboot van Portsmouth naar Santander. Twee nachten, grijze Atlantische Oceaan, het dek deint, de bar sluit om middernacht. Beneden in de gangen ruikt het naar diesel en tapijt. Zij heeft de auto aan boord gereden, omdat haar man al in Spanje is en op haar wacht. De hut die ze heeft geboekt, heeft één bed. En die hut is, zoals dat bij DreamyShorts graag gebeurt, dubbel geboekt. De andere naam op het briefje is van een jonge man die net zo weinig zin heeft in een stoel in de gemeenschappelijke ruimte als zij.

De rederij biedt excuses aan en vouchers. De twee nemen de hut. De eerste uren zijn beleefd: wie doucht eerst, wie neemt de kant bij de wand. Dan slaat het weer om, het schuim slaat over het dek, en wie buiten was, komt doorweekt terug. Wet Through heet aflevering 2, en vanaf dat moment brokkelt de beleefdheid stuk voor stuk af. Below Deck, The Shower Runs Cold: de titels van de afleveringen zijn een kaart van de overtocht, nacht na nacht.

Wat Crossing onderscheidt van de andere vakantieseries, is de haven. Er is een vast einde. Als het schip aanlegt, staat haar man bij de oprit, en moet zij met de auto naar beneden rijden en hem kussen. Aflevering 1 laat zien hoe ze aan boord gaat, met al haar goede voornemens. Wat daarvan overblijft als de motoren in de haven stilvallen, vertellen de laatste afleveringen. Schandalen en Uitjes, allebei van toepassing, en geen van beide verklapt het slot.